OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU
Öz
İş doyumu, bilimsel
literatürde 1900’lü yıllardan itibaren ele alınmıştır. Çeşitli iş gruplarının
iş doyumu araştırılmıştır. Ancak ruh sağlığı çalışanlarının iş doyumu üzerine
yeterli çalışma yapılmamıştır. Özellikle, oyun terapistlerinin iş doyumu
üzerine literatürde herhangi bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada
Türkiye’de görev yapmakta olan oyun terapistlerin iş doyumları ve bunu
etkileyen bazı faktörler araştırılmıştır. Çalışmada eğitim düzeyinin, sosyo-ekonomik
düzeyin, mezun olunan alanın, eğitimcinin, bu alandaki tecrübenin, oyun
terapisinden elde edilen gelirin, mesleğin saygınlığının, bu alanda alınan
eğitim süresinin, süpervizyonların ve haftalık yapılan seans sayısının iş
doyumu üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye’de görev
yapan oyun terapistleridir. Araştırma kapsamında 77 oyun terapistine
ulaşılmıştır. Oyun terapistlerinin iş doyumunu belirlemek amacıyla Minnesota İş
Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Veriler t-testi, Kruskal Wallis-H ve Pearson
Korelasyon katsayısı teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada
oyun terapistlerinin iş doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. İş doyumu ile
eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzey, eğitimci, alandaki tecrübe, mesleğin
algılanan saygınlığı ve alınan süpervizyonlar arasında anlamlı bir ilişki
görülmemiştir. PDR mezunlarının, oyun terapisinden daha fazla gelir elde
edenlerin, eğitim süresi yüksek olanların ve haftalık seans sayısı fazla
olanların iş doyumu daha yüksek düzeyde bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, U. ve Koçak, R. (2007). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyumu arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 51, 353-370.
- Akpınar, A. T. ve Taş, Y. (2011). Acil servis çalışanlarının tükenmişlik ile iş doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Türkiye Acil Tıp Dergisi, 11(4), 161-165.
- Aksoy, N. ve Polat, C. (2013). Akdeniz Bölgesindeki bir ilde üç farklı hastanenin cerrahi birimlerinde çalışan hemşirelerin iş doyumu ve etkileyen faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10(2), 45-53.
- Altınkurt, Y. ve Yılmaz, K. (2014). Öğretmenlerin mesleki profesyonelliği ile iş arasındaki ilişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(2), 57-71.
- Association for Play Therapy (2016). Play therapy makes a difference. http://www.a4pt.org/?page=ptmakesadifference adresinden alınmıştır.
- Aydın, A., Uysal, Ş. ve Sarıer, Y. (2012). The effects of gender on job satisfaction of teachers: a meta-analysis study. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 356-362.
- Aytekin, A. ve Kurt, F. Y. (2014). Yenidoğan Yoğun Bakım Kliniği’nde çalışan hemşirelerde iş doyumu ve etkileyen faktörler. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, 4(1), 51-58.
- Babaoğlu, Ü. T., Cevizci, S. ve Arslan, M. (2012). İstanbul’da çalışan veteriner hekimlerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri. Kafkas Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi, 18(4), 599-604.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mehmet Teber
HASAN KALYONCU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
17 Nisan 2017
Gönderilme Tarihi
19 Nisan 2017
Kabul Tarihi
21 Mart 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 2 Sayı: 1
