Araştırma Makalesi

OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU

Cilt: 2 Sayı: 1 17 Nisan 2017
  • Mehmet Teber
PDF İndir
TR EN

OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU

Öz

İş doyumu, bilimsel literatürde 1900’lü yıllardan itibaren ele alınmıştır. Çeşitli iş gruplarının iş doyumu araştırılmıştır. Ancak ruh sağlığı çalışanlarının iş doyumu üzerine yeterli çalışma yapılmamıştır. Özellikle, oyun terapistlerinin iş doyumu üzerine literatürde herhangi bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada Türkiye’de görev yapmakta olan oyun terapistlerin iş doyumları ve bunu etkileyen bazı faktörler araştırılmıştır. Çalışmada eğitim düzeyinin, sosyo-ekonomik düzeyin, mezun olunan alanın, eğitimcinin, bu alandaki tecrübenin, oyun terapisinden elde edilen gelirin, mesleğin saygınlığının, bu alanda alınan eğitim süresinin, süpervizyonların ve haftalık yapılan seans sayısının iş doyumu üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye’de görev yapan oyun terapistleridir. Araştırma kapsamında 77 oyun terapistine ulaşılmıştır. Oyun terapistlerinin iş doyumunu belirlemek amacıyla Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Veriler t-testi, Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon katsayısı teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada oyun terapistlerinin iş doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. İş doyumu ile eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzey, eğitimci, alandaki tecrübe, mesleğin algılanan saygınlığı ve alınan süpervizyonlar arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. PDR mezunlarının, oyun terapisinden daha fazla gelir elde edenlerin, eğitim süresi yüksek olanların ve haftalık seans sayısı fazla olanların iş doyumu daha yüksek düzeyde bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akın, U. ve Koçak, R. (2007). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyumu arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 51, 353-370.
  2. Akpınar, A. T. ve Taş, Y. (2011). Acil servis çalışanlarının tükenmişlik ile iş doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Türkiye Acil Tıp Dergisi, 11(4), 161-165.
  3. Aksoy, N. ve Polat, C. (2013). Akdeniz Bölgesindeki bir ilde üç farklı hastanenin cerrahi birimlerinde çalışan hemşirelerin iş doyumu ve etkileyen faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10(2), 45-53.
  4. Altınkurt, Y. ve Yılmaz, K. (2014). Öğretmenlerin mesleki profesyonelliği ile iş arasındaki ilişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(2), 57-71.
  5. Association for Play Therapy (2016). Play therapy makes a difference. http://www.a4pt.org/?page=ptmakesadifference adresinden alınmıştır.
  6. Aydın, A., Uysal, Ş. ve Sarıer, Y. (2012). The effects of gender on job satisfaction of teachers: a meta-analysis study. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 356-362.
  7. Aytekin, A. ve Kurt, F. Y. (2014). Yenidoğan Yoğun Bakım Kliniği’nde çalışan hemşirelerde iş doyumu ve etkileyen faktörler. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, 4(1), 51-58.
  8. Babaoğlu, Ü. T., Cevizci, S. ve Arslan, M. (2012). İstanbul’da çalışan veteriner hekimlerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri. Kafkas Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi, 18(4), 599-604.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mehmet Teber
HASAN KALYONCU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

17 Nisan 2017

Gönderilme Tarihi

19 Nisan 2017

Kabul Tarihi

21 Mart 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 2 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Teber, M. (2017). OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2(1), 38-46. https://izlik.org/JA89HN27AN

                                                                   Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.

                                                                                                                                                               Creative Commons License