Research Article

JOB SATISFACTION OF PLAY THERAPISTS

Volume: 2 Number: 1 April 17, 2017
  • Mehmet Teber
TR EN

OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU

Öz

İş doyumu, bilimsel literatürde 1900’lü yıllardan itibaren ele alınmıştır. Çeşitli iş gruplarının iş doyumu araştırılmıştır. Ancak ruh sağlığı çalışanlarının iş doyumu üzerine yeterli çalışma yapılmamıştır. Özellikle, oyun terapistlerinin iş doyumu üzerine literatürde herhangi bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada Türkiye’de görev yapmakta olan oyun terapistlerin iş doyumları ve bunu etkileyen bazı faktörler araştırılmıştır. Çalışmada eğitim düzeyinin, sosyo-ekonomik düzeyin, mezun olunan alanın, eğitimcinin, bu alandaki tecrübenin, oyun terapisinden elde edilen gelirin, mesleğin saygınlığının, bu alanda alınan eğitim süresinin, süpervizyonların ve haftalık yapılan seans sayısının iş doyumu üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye’de görev yapan oyun terapistleridir. Araştırma kapsamında 77 oyun terapistine ulaşılmıştır. Oyun terapistlerinin iş doyumunu belirlemek amacıyla Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Veriler t-testi, Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon katsayısı teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada oyun terapistlerinin iş doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. İş doyumu ile eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzey, eğitimci, alandaki tecrübe, mesleğin algılanan saygınlığı ve alınan süpervizyonlar arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. PDR mezunlarının, oyun terapisinden daha fazla gelir elde edenlerin, eğitim süresi yüksek olanların ve haftalık seans sayısı fazla olanların iş doyumu daha yüksek düzeyde bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

References

  1. Akın, U. ve Koçak, R. (2007). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyumu arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 51, 353-370.
  2. Akpınar, A. T. ve Taş, Y. (2011). Acil servis çalışanlarının tükenmişlik ile iş doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Türkiye Acil Tıp Dergisi, 11(4), 161-165.
  3. Aksoy, N. ve Polat, C. (2013). Akdeniz Bölgesindeki bir ilde üç farklı hastanenin cerrahi birimlerinde çalışan hemşirelerin iş doyumu ve etkileyen faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10(2), 45-53.
  4. Altınkurt, Y. ve Yılmaz, K. (2014). Öğretmenlerin mesleki profesyonelliği ile iş arasındaki ilişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(2), 57-71.
  5. Association for Play Therapy (2016). Play therapy makes a difference. http://www.a4pt.org/?page=ptmakesadifference adresinden alınmıştır.
  6. Aydın, A., Uysal, Ş. ve Sarıer, Y. (2012). The effects of gender on job satisfaction of teachers: a meta-analysis study. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 356-362.
  7. Aytekin, A. ve Kurt, F. Y. (2014). Yenidoğan Yoğun Bakım Kliniği’nde çalışan hemşirelerde iş doyumu ve etkileyen faktörler. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, 4(1), 51-58.
  8. Babaoğlu, Ü. T., Cevizci, S. ve Arslan, M. (2012). İstanbul’da çalışan veteriner hekimlerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri. Kafkas Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi, 18(4), 599-604.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Mehmet Teber
HASAN KALYONCU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Publication Date

April 17, 2017

Submission Date

April 19, 2017

Acceptance Date

March 21, 2017

Published in Issue

Year 2017 Volume: 2 Number: 1

APA
Teber, M. (2017). OYUN TERAPİSTLERİNİN İŞ DOYUMU. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2(1), 38-46. https://izlik.org/JA89HN27AN

                                           Journal of Turkish Social Sciences Research is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License CC BY-NC 4.0.                                                                                                                                                                                                          Creative Commons License