MİNSK GRUBU DAĞLIK KARABAĞ'DA NEDEN BAŞARISIZ OLDU?: MİNSK GRUBU EŞ BAŞKANLARININ TUTUMLARININ KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ

Bu araştırmanın amacı, Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki Karabağ meselesine barışçıl bir çözüm bulmalarını teşvik etmek ve arabuluculuk faaliyetlerini yürütmek amacıyla 1992 yılında kurulan AGİT Minsk Grubu'nun neden başarısız olduğunu incelemektir. Bir dizi girişime rağmen, Minsk Grubu, bu meseleye kalıcı bir çözüm üretememiş ve 2020 yılında İkinci Karabağ Savaşı ile bu işlevsizliği kanıtlanmıştır. Azerbaycan’ın Karabağ’da egemenliğini yeniden tesis etmesi sonrasında taraflar arasında Minsk Grubu’ndan bağımsız olarak barış görüşmeleri başlamış ve iki lider bu grubun feshedilmesi çağrısında bulunmuştur. Araştırma, üç eş başkan ülke ABD, Fransa ve Rusya arasındaki bölgesel rekabet ve çıkar çatışmalarının Minsk Grubu’nun ve eş başkanlık kurumunun işlevsiz kalmasının en belirgin nedenleri olduğunu ileri sürmektedir. Bu bağlamda, realizmin söz konusu işlevsizliği açıklamada faydalı bir çerçeve sunabileceği vurgulanmaktadır.

The aim of this study is to examine why the OSCE Minsk Group, established in 1992 to promote a peaceful resolution to the Nagorno-Karabakh issue between Azerbaijan and Armenia and to carry out mediation efforts, has failed. Despite a series of initiatives, the Minsk Group was unable to produce a lasting solution to the issue, and its ineffectiveness was demonstrated by the outbreak of the Second Karabakh War in 2020. Following Azerbaijan’s restoration of sovereignty over Karabakh, peace talks between the parties began independently of the Minsk Group, and the two leaders called for its dissolution. The study argues that regional rivalries and conflicts of interest among the three co-chair countries — the United States, France, and Russia — are the most significant reasons for the ineffectiveness of both the Minsk Group and the co-chairmanship institution. In this context, it is emphasized that realism provides a useful framework for explaining this ineffectiveness.