SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ GÜVENLİĞİ ALGILARININ İŞ STRESİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ: GAZİANTEP’TE BİR ÖZEL HASTANE ÖRNEĞİ
Öz
Bu çalışma, bir özel
hastanede çalışan sağlık personellerinin, iş güvenliği yönünden maruz kaldıkları
riskleri belirlemek ve bu risklerin işe bağlı gerginlik üzerine etkilerini
saptamak için yapılmıştır. Tanımlayıcı formda organize edilmiş, kesitsel bir
çalışma olan çalışmanın ana kütlesi, Eylül-Ekim 2016 tarihleri arasında
Gaziantep’te özel bir hastanede çalışan 196 sağlık çalışanından oluşmaktadır.
Ana kütlenin tamamı çalışma kapsamına alınmışsa da ancak 151 personele
ulaşılabilmiştir. Araştırmanın verileri; sosyo-demografik özellikler, çalışma
ortamından kaynaklanan tehlike ve risklerle işe bağlı gerginlik ve sağlık
çalışanlarının güvenliği ölçeği sorularından oluşan anketin katılımcılara
cevaplatılmasıyla toplanmıştır. Veriler; frekans analizi, bağımsız örneklem t
testi, ANOVA, Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve korelasyon yöntemleriyle analiz
edilmiştir. Çalışma kapsamında incelenen sağlık çalışanların %51.7’si (78 kişi)
kadın, % 48,3’ü (73 kişi) erkek olup yaş ortalamaları 33.95±8.97 (Min:20,
Max:74)’ dır. Araştırmaya katılan sağlık çalışanların % 20,5’ i hekim % 47,0’ı
hemşire, %.5,3’ ü ebe % 4,0’ı ofis çalışanı ve geriye kalanını ise (%23,2)
sağlık teknisyenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın yapıldığı hastanede iş
güvenliğinin sağlandığı saptanmıştır. Sağlık teknisyenlerinin diğer çalışanlara
göre işe bağlı gerginliği daha yüksek çıkmıştır. Mesleki deneyim yılı ve yaş
arttıkça işe bağlı gerginlik düzeyi azaldığı saptanmıştır. Uyku bozukluğu
yaşayan sağlık çalışanlarında işe bağlı gerginlik düzeyi artmakta ve iş
güvenliği algısının da düştüğü görülmektedir. Sağlık personellerinin işlerinden
kaynaklı gerginlik düzeyinin artmasının, iş güvenliği algısını olumsuz yönde
etkilediği tespit edilmiştir. Araştırmanın yürütüldüğü kurumda iş güvenliği
sağlanan sağlık çalışanları ölçeği puanına göre ancak sağlık çalışanlarının bir
kısmında önemli derecede işyeri kaynaklı gerginlik yaşadığı saptanmıştır.
Hastane idaresince iş güvenliğini yükseltip, iş stresini düşürmeye dönük hizmet
içi eğitim programları verilmelidir. İş doyumu, bilimsel literatürde 1900’lü
yıllardan itibaren ele alınmıştır. Çeşitli iş gruplarının iş doyumu
araştırılmıştır. Ancak ruh sağlığı çalışanlarının iş doyumu üzerine yeterli
çalışma yapılmamıştır. Özellikle, oyun terapistlerinin iş doyumu üzerine
literatürde herhangi bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada Türkiye’de
görev yapmakta olan oyun terapistlerin iş doyumları ve bunu etkileyen bazı
faktörler araştırılmıştır. Çalışmada eğitim düzeyinin, sosyo-ekonomik düzeyin,
mezun olunan alanın, eğitimcinin, bu alandaki tecrübenin, oyun terapisinden
elde edilen gelirin, mesleğin saygınlığının, bu alanda alınan eğitim süresinin,
süpervizyonların ve haftalık yapılan seans sayısının iş doyumu üzerindeki
etkisine bakılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye’de görev yapan oyun
terapistleridir. Araştırma kapsamında 77 oyun terapistine ulaşılmıştır. Oyun
terapistlerinin iş doyumunu belirlemek amacıyla Minnesota İş Doyum Ölçeği
kullanılmıştır. Veriler t-testi, Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon katsayısı
teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada oyun terapistlerinin iş
doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. İş doyumu ile eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik
düzey, eğitimci, alandaki tecrübe, mesleğin algılanan saygınlığı ve alınan süpervizyonlar
arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. PDR mezunlarının, oyun terapisinden
daha fazla gelir elde edenlerin, eğitim süresi yüksek olanların ve haftalık
seans sayısı fazla olanların iş doyumu daha yüksek düzeyde bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aktaş N, Çekal N. (2001) İş Verimliliğinin Arttırılmasında Beslenmenin Rolü. II. Ulusal İş Sağlığı ve İşyeri Hemşireliği Sempozyumu. 2001;119-123.
- Albrect, K. Gerilim ve Yönetici. Çev: K. Tosun ve diğerleri. İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No:197, İstanbul, 1988.
- Arıkan, D. Karabulut, N. (2004). Hemşirelerde İşe Bağlı Gerginlik Ve Bunu Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 7(1).
- Aslan, S. H., Alparslan, Z. N., Aslan, R. O., Kesepara, C., & Ünal, M. (1998). İşe bağlı gerginlik ölçeğinin sağlık alanında çalışanlarda geçerlik ve güvenirliği. Düşünen Adam, 11(2), 4-8.
- Atasoy A, Aksoy S, Hekim Dışı Sağlık Personelinde Mesleki Risklerin Belirlenmesi. Uluslararası Sağlıkta Performans ve Kalite Kongresi, 19-21 Mart 2009, Antalya. Bildiriler Kitabı, Editör Harun Kırılmaz. Ankara, 2009; 2:111-123.
- Aydın O (2015). Özel Bir Hastanede Çalışan Hekimlerin İş Sağlığı ve Güvenliği Kapsamında Karşılaştıkları Risk ve Tehlikelerin İş Stresi Düzeylerine Etkisi. Zirve Üniv., Sosyal Bilimler Enstitüsü, İş Sağlığı ve Güvenliği ABD, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi
- Baltaş A, Baltaş Z. (1997) Stres ve Başa Çıkma Yolları. İstanbul: Remzi Kitabevi, 19. Basım,
- Baltaş Z, Atakuman Y, Duman Y. Standardization of the Perceived Stress Scale: Perceived stress in Turkey middle managers. Stress and Anxiety Research Society. İstanbul: Boğaziçi University 19 The International Conference 10-12 July1998
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Eren Özceylan
*
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye
İbrahim Halil Korkmaz
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye
Ayca Özceylan
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye
Sevcan Kırımoğlu
GİSEM Akademi
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
22 Şubat 2018
Kabul Tarihi
22 Nisan 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 1
