Araştırma Makalesi

SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ GÜVENLİĞİ ALGILARININ İŞ STRESİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ: GAZİANTEP’TE BİR ÖZEL HASTANE ÖRNEĞİ

Cilt: 3 Sayı: 1 29 Nisan 2018
PDF İndir
TR EN

SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ GÜVENLİĞİ ALGILARININ İŞ STRESİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ: GAZİANTEP’TE BİR ÖZEL HASTANE ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma, bir özel hastanede çalışan sağlık personellerinin, iş güvenliği yönünden maruz kaldıkları riskleri belirlemek ve bu risklerin işe bağlı gerginlik üzerine etkilerini saptamak için yapılmıştır. Tanımlayıcı formda organize edilmiş, kesitsel bir çalışma olan çalışmanın ana kütlesi, Eylül-Ekim 2016 tarihleri arasında Gaziantep’te özel bir hastanede çalışan 196 sağlık çalışanından oluşmaktadır. Ana kütlenin tamamı çalışma kapsamına alınmışsa da ancak 151 personele ulaşılabilmiştir. Araştırmanın verileri; sosyo-demografik özellikler, çalışma ortamından kaynaklanan tehlike ve risklerle işe bağlı gerginlik ve sağlık çalışanlarının güvenliği ölçeği sorularından oluşan anketin katılımcılara cevaplatılmasıyla toplanmıştır. Veriler; frekans analizi, bağımsız örneklem t testi, ANOVA, Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve korelasyon yöntemleriyle analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında incelenen sağlık çalışanların %51.7’si (78 kişi) kadın, % 48,3’ü (73 kişi) erkek olup yaş ortalamaları 33.95±8.97 (Min:20, Max:74)’ dır. Araştırmaya katılan sağlık çalışanların % 20,5’ i hekim % 47,0’ı hemşire, %.5,3’ ü ebe % 4,0’ı ofis çalışanı ve geriye kalanını ise (%23,2) sağlık teknisyenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın yapıldığı hastanede iş güvenliğinin sağlandığı saptanmıştır. Sağlık teknisyenlerinin diğer çalışanlara göre işe bağlı gerginliği daha yüksek çıkmıştır. Mesleki deneyim yılı ve yaş arttıkça işe bağlı gerginlik düzeyi azaldığı saptanmıştır. Uyku bozukluğu yaşayan sağlık çalışanlarında işe bağlı gerginlik düzeyi artmakta ve iş güvenliği algısının da düştüğü görülmektedir. Sağlık personellerinin işlerinden kaynaklı gerginlik düzeyinin artmasının, iş güvenliği algısını olumsuz yönde etkilediği tespit edilmiştir. Araştırmanın yürütüldüğü kurumda iş güvenliği sağlanan sağlık çalışanları ölçeği puanına göre ancak sağlık çalışanlarının bir kısmında önemli derecede işyeri kaynaklı gerginlik yaşadığı saptanmıştır. Hastane idaresince iş güvenliğini yükseltip, iş stresini düşürmeye dönük hizmet içi eğitim programları verilmelidir. İş doyumu, bilimsel literatürde 1900’lü yıllardan itibaren ele alınmıştır. Çeşitli iş gruplarının iş doyumu araştırılmıştır. Ancak ruh sağlığı çalışanlarının iş doyumu üzerine yeterli çalışma yapılmamıştır. Özellikle, oyun terapistlerinin iş doyumu üzerine literatürde herhangi bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada Türkiye’de görev yapmakta olan oyun terapistlerin iş doyumları ve bunu etkileyen bazı faktörler araştırılmıştır. Çalışmada eğitim düzeyinin, sosyo-ekonomik düzeyin, mezun olunan alanın, eğitimcinin, bu alandaki tecrübenin, oyun terapisinden elde edilen gelirin, mesleğin saygınlığının, bu alanda alınan eğitim süresinin, süpervizyonların ve haftalık yapılan seans sayısının iş doyumu üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye’de görev yapan oyun terapistleridir. Araştırma kapsamında 77 oyun terapistine ulaşılmıştır. Oyun terapistlerinin iş doyumunu belirlemek amacıyla Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Veriler t-testi, Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon katsayısı teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada oyun terapistlerinin iş doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. İş doyumu ile eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzey, eğitimci, alandaki tecrübe, mesleğin algılanan saygınlığı ve alınan süpervizyonlar arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. PDR mezunlarının, oyun terapisinden daha fazla gelir elde edenlerin, eğitim süresi yüksek olanların ve haftalık seans sayısı fazla olanların iş doyumu daha yüksek düzeyde bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aktaş N, Çekal N. (2001) İş Verimliliğinin Arttırılmasında Beslenmenin Rolü. II. Ulusal İş Sağlığı ve İşyeri Hemşireliği Sempozyumu. 2001;119-123.
  2. Albrect, K. Gerilim ve Yönetici. Çev: K. Tosun ve diğerleri. İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No:197, İstanbul, 1988.
  3. Arıkan, D. Karabulut, N. (2004). Hemşirelerde İşe Bağlı Gerginlik Ve Bunu Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 7(1).
  4. Aslan, S. H., Alparslan, Z. N., Aslan, R. O., Kesepara, C., & Ünal, M. (1998). İşe bağlı gerginlik ölçeğinin sağlık alanında çalışanlarda geçerlik ve güvenirliği. Düşünen Adam, 11(2), 4-8.
  5. Atasoy A, Aksoy S, Hekim Dışı Sağlık Personelinde Mesleki Risklerin Belirlenmesi. Uluslararası Sağlıkta Performans ve Kalite Kongresi, 19-21 Mart 2009, Antalya. Bildiriler Kitabı, Editör Harun Kırılmaz. Ankara, 2009; 2:111-123.
  6. Aydın O (2015). Özel Bir Hastanede Çalışan Hekimlerin İş Sağlığı ve Güvenliği Kapsamında Karşılaştıkları Risk ve Tehlikelerin İş Stresi Düzeylerine Etkisi. Zirve Üniv., Sosyal Bilimler Enstitüsü, İş Sağlığı ve Güvenliği ABD, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi
  7. Baltaş A, Baltaş Z. (1997) Stres ve Başa Çıkma Yolları. İstanbul: Remzi Kitabevi, 19. Basım,
  8. Baltaş Z, Atakuman Y, Duman Y. Standardization of the Perceived Stress Scale: Perceived stress in Turkey middle managers. Stress and Anxiety Research Society. İstanbul: Boğaziçi University 19 The International Conference 10-12 July1998

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Eren Özceylan *
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye

İbrahim Halil Korkmaz
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye

Ayca Özceylan
Gaziantep Üniversitesi
Türkiye

Sevcan Kırımoğlu
GİSEM Akademi
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

29 Nisan 2018

Gönderilme Tarihi

22 Şubat 2018

Kabul Tarihi

22 Nisan 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Özceylan, E., Korkmaz, İ. H., Özceylan, A., & Kırımoğlu, S. (2018). SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ GÜVENLİĞİ ALGILARININ İŞ STRESİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ: GAZİANTEP’TE BİR ÖZEL HASTANE ÖRNEĞİ. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(1), 38-52. https://izlik.org/JA84AJ58RX

                                                                   Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.

                                                                                                                                                               Creative Commons License